Zaterdag 22 augustus 2026. Vandaag begin ik aan onze laatste etappen van mijn Pieterpad avontuur. Freya loopt ook weer mee vandaag, gezellig!! Na het gezamelijke ontbijt bij Josje en Willem, wij waren deze ochtend de enige gasten, dat gepland stond voor 09.00 uur, zijn we weer met de auto naar Strabeek gereden. de auto weer geparkeerd waar hij gisteren ook heeft gestaan en 100 meter terug gelopen en we liepen al meteen op de route, das ideaal natuurlijk. Nog ongeveer 17 km te gaan. We hebben op plekken gelopen waar we gisteren ook al zijn geweest. We kwamen weer langs boscafé Tivoli maar zijn deze morgen toch maar voorbij gelopen. Het kan niet altijd feest zijn alhoewel, elke wandeling is voor mij een feest! en zo wandelen we door het Limburgse heuvellandschap en waan je je helemaal in een andere wereld en niet het idee dat je in Nederland bent. Schaapjes en geiten die lopen te grazen op hele steile bergwanden dat je denkt hoe houden ze zich staande. Hele appelboomgaarden waar de appels bestemd zijn voor appelsiroop, een lust voor het oog. al wandelend en pratend en weer veel lachen maar ook hele serieuze gesprekken komen we in Maastricht aan en is het inmiddels al 12.30 uur en dus tijd voor de lunch. ik begin me nu ook te realiseren dat over een paar uur alles weer verleden tijd is maar gelukkig de herinneringen en de foto's nog heb. We wandelen verder door Maastricht maar jezus wat een drukte is het hier. Maar zo snel mogelijk zien dat we de stad uit zijn of in elk geval de drukte uit maar ja we moeten wel de route volgen. Zo komen we in het stadspark van Maastricht en begint het te regenen. O, leuk dat we hier door het park kunnen, helaas zegt de route dat we daar langsaf moeten lopen. Ik doe de hoes over mijn rugzak want anders word alles nat wat niet de bedoeling is. Klaar met inpakken, ik draai me om, om weer verder te lopen ,sta ik in een keer uit het niets oog in oog met mijn beide dochters, was even een emotioneel moment maar wel ontzettend leuk dat ze de moeite hebben genomen om naarMastricht af te reizen om mij op mijn laatste km's te vergezellen! Al pratende lopen we verder en het is niet zo heel ver meer, nog 2 km. Phoe het einde komt echt in zicht en wat dan? Dat zien we dan wel weer. We lopen verder naar boven en daar zijn allerlei mensen foto's aan het maken van wandelaars die aankomen, er zijn zelfs een paar mensen bezig met een heel groot spandoek uit te rollen, die hebben er echt veel werk op gedaan. We komen dichterbij het eindpunt en dan blijkt dat die uitslovers met dat spandoek mijn eigen kleinkinderen zijn. Wat geweldig dat ze dat allemaal voor Opa doen. Foto's gemaakt enkele praatjes aangeknoopt met andere wandelaars. daarna naar beneden gelopen om in het café wat te gaan drinken. Komen we beneden aan en daar zit mijn vrouw met onze schoonzoon op mij te wachten. Nog gezellig wat gedronken en toen richting huiswaarts gekeerd en om het geheel goed af te sluiten zijn we gezamelijk gaan eten. 30 oktober 2025 gestart in Pieterburen en 22 augustus 2025 aangekomen boven op de St Pietersberg. 500 km in de pocket. Een ervaring om nooit meer te vergeten.
