Zondag 4 januari 2026.
Er is de afgelopen dagen veel sneeuw gevallen en dus trek ik er maar eens op uit om te genieten van het witte landschap. Altijd mooi als er in de wintermaanden sneeuw ligt. Het was er niet echt druk omdat ik redelijk vroeg was en de gladheid speelt ook een rol natuurlijk en dan heb ik weer het voordeel dat ik het wandelend kan en zo glijden de km weer onder mijn zolen weg en staan we weer voor nieuwe uitdagingen maar ik laat me ook graag verrassen door met een groep(je) te wandelen.
Zaterdag 10 januari 2026
De sneeuw is nog steeds volop aanwezig en bij ons in de straat is het nog bar en boos wat het weer aangaat en ik moest er eigenlijk( van mij zelf) wel door om een boodschap in Goirle te gaan doen. Dan doe ik dat wandelend. dat is geen straf voor mij en een lekkere fris neus is ook niet verkeerd als je al een paar dagen binnen hebt gezeten.
Woensdag 14 januari 2026. Vanmorgen met de wandelgroep op pad. Het was erg gezellig en ook druk( 21 personen). Ik heb de hele wandeling langs Han gelopen en gekletst. was erg gezellig. Geen tijd voor foto's. Voor vanavond staat een uitzending van de Lokale omroep Goirle op het programma. Die zijn er blijkbaar ook achter gekomen hoe ik mijn dagen door kom en dus willen ze alles van me weten. Ik vind het wel leuk als er belangstelling wordt getoond voor wat ik allemaal doe>
Donderdag 15 januari 2026.
Het klink wat saai maar vandaag heb ik me beperkt tot de wandeling naar de donderdagochtend gym en geen foto's gemaakt. Volgende keer misschien wel weer
Zaterdag 17 januari 2026.
Voor vandaag heb ik een wandeling gepland staan in Oirschot.
Die stond gepland voor zaterdag 10 januari maar door de hevige sneeuwval heb ik het toen afgelast en verplaats naar vandaag 17 januari. Er is geen animo om vandaag mee te wandelen en dus... ben ik alleen op pad gegaan. En zo vertrek ik om ongeveer 12.30 uur met goede moed om mijn wandeltoerke van ongeveer 20 km te gaan doen. Na 100 meter raakte ik al in gesprek met een man die van allerlei dieren uit hout aan het maken was. Hij was bezig met een koeienkop met hele grote horens. Hij vertelde me dat de ogen nog moesten gemaakt worden en dan kon hij in de olie. Het was zijn hobby en 25 januari ging hij er mee naar een tentoonstelling. Bijzondere man, hij gaf alleen antwoorden op mijn vragen en verder niks. Dus heb ik heb verder maar met rust gelaten en vervolg mijn wandeling weer richting het eindpunt, nog 19 km te gaan. Wonderschone natuur met her en der een beetje water maar daar kan ik wel omheen. En zo glijden de km onder mijn zolen door. Het is nu 14.30 uur en ik ben al halverwege als ik vanuit een bospad op het asfalt kom. Geen probleem als het maar niet teveel asfalt is. Achteraf blijkt dat het venijn toch in de staart zit want de laatste 9 km heb ik alleen maar op asfalt gelopen op een paar km na dus dat was even een tegenvallertje. Ik heb genoten van mijn wandeltocht en om 16.30 uur was
ik weer gearriveerd bij mijn auto en ben ik blij dat ik alleen was vandaag want deze wandeltocht ga ik echt niet met een groep doen. Veel te veel verharde wegen zullen ze zeggen en om de lieve vrede te bewaren zal ik ze de wandeltocht besparen.